Midwinterland nabij Xhoffraix

In het radioprogramma Kunst&Cultuur op Vrijdag las Leo Willemse mijn gedicht 'Midwinterland nabij Xhoffraix' voor. Hieronder de tekst van dit gedicht. Het gedicht werd op verzoek van het Letterkundig Centrum Limburg geschreven.

Midwinterland nabij Xhoffraix

Midwinterland nabij Xhoffraix

De dennen op de linkerhelling groeten hun verwanten op de rechter
Ze bespreken onze individualiteit
bezien ons
Wij wandelen in de laagte, in de betoverde vallei
over het pad met de gloeiende naalden
nagekeken door de gekke winterzon
geèˆscorteerd door onze silhouetten
hulpvaardig en fluwelig
en zo lenig als kauwgom
Ze betasten de voet van de helling
strelen de kale onderbenen van de dennen
koelen het gloeiende pad

Ver weg roept een uil

’s Nachts droom ik over een eeuwenoude beuk
een gevelde reus uit de Keltische voortijd
Ik kijk recht in zijn vermolmde binnenste
Daar krioelt het naakte half begonnen leven
Ik zeg
Vooruit
Begin
Spring in een vorm

Ver weg roept een uil